بازدید های میدانی ؛ آری یا نه؟

فرماندار در پیش ، هیاتی همراه و آغاز یک بازدید میدانی و شاید بازدیدی کاملا سرزده . فرقی نمی کند ، اداره ثبت احوال باشد یا احوال پرسی از مردم کوچه و بازار . از این شهر به آن روستا و از این کوی به آن برزن .  مردمی که درد دل می کنند و مسوولینی که می شنوند و سر تکان می دهند و  ابراز همدردی می کنند.

به گزارش ورس ؛ بیش از 2 ماه از حضور مهدی نقدی در فرمانداری شفت می گذرد . وی در این مدت به صورت مستمر بازدیدهای میدانی را مورد توجه قرار داده است .هرچند برآیند این بازدیدها مشخص نیست و کمتر آماری از آن منتشر می شود اما آیا بازدیدهای میدانی  می تواند برای شهرستان نیازمند به توسعه شفت مفید باشد ؟

 

دولت برای به دست آوردن آمار و اطلاعات دقیق از مشکلات جاری و پیش روی جامعه ابزارهای مختلفی دارد . تعداد نظام های اداری و دستگاه هایی که به ارزیابی شاخص ها در کشور می پردازند  کم نیستند . این نهادها هزینه سنگینی از بودجه عمومی را مصرف می‌کنند تا اطلاعات مورد نیاز را گردآوری و دسته بندی  کنند.

 

اگر امروز مدیران اجرایی و دستگاه های نظارتی به خصوص نماینده عالی  همین دولت در  شهرستان شفت  احساس کنند حضور میدانی اطلاعاتی بهتر و واقعی تر  به آنها می‌دهد این بدان  معنی است که آن مجموعه‌های تحقیقاتی به درستی کار نمی کنند و کرکره آنها باید پایین کشیده شود .

 

از سوی دیگر نهادهایی مانند شوراهای اسلامی ، دهیاران و شهرداران بیش از هر کسی به مشکلات محدوده خود آگاه هستند و وسعت دید آنها که در طول سال ها زندگی و یا مدیریت در آن محدوده حاصل شده است میتواند  وسیع تر از دید یک مسوول بالادستی باشد  که می خواهد  در چند ساعت و در یک بازدید میدانی کوتاه  مشکلات را احصا ، پیگیری و حتی رفع کند . آیا فرماندار نمی تواند به جای صرف وقت برای بازدید های میدانی ، نشست های تخصصی با مسوولین محلی برگزار کند ؟

 

پرسش دیگری که می توان در این خصوص مطرح کرد این است که انتخاب نقاط برای بازدید های میدانی بر اساس چه شاخص هایی انجام می شود ؟ آیا این نقاط بر اساس شاخص های محرومیت انتخاب می شوند یا کاملا سلیقه ای و شاید تصادفی و یا رابطه ای است؟

 

اگر بخواهیم منصفانه پاسخ هایی  برای این پرسش ها بیابیم باید به این نکته اذعان کنیم بازدیدهای میدانی مسوولین از کوچه و بازار سبب می شود مردم احساس کنند که مسوولین در جریان مشکلات جاری آنها هستند و نه تنها نباید آن را رد کنیم ، باید به دنبال آن باشیم که چرا همه مسوولین چنین کاری را انجام نمی دهند  اما مشکل اینجاست که گاهی اوقات این دیدارها شائبه کار تبلیغاتی دارد و نه تنها کاری انجام نمی شود بلکه با زخم‌های مردم عکس یادگاری گرفته می‌شود.

 

شاید بهتر باشد پیش از هر بازدید میدانی ، مشکلات  با بهره گیری از ظرفیت  دستگاه های متولی و مسوولین محلی  احصا ، اولویت بندی و چاره جویی شود تا در روز بازدید میدانی دست مدیران ارشد در نزد مردم چشم انتظار  ، خالی نباشد و این روند در جامعه ی درهم تنیده ی ما امید آفرین باشد .