فقط چکمه ها عوض می شود!

به گزارش پایگاه خبری ورس ؛ شاید طبیعت بکر شهرستان شفت در پاره غربی گیلان برای گردشگران  در هوای بارانی پاییز ، چشم نواز تر باشد  و قدم زدن زیر باران ، آن هم بدون چتر برای آنها دلنشین تر ! ؛ اما بی تردید برای مردم این خطه در کنار تمام نعمت ها  ، رنج هایی دارد به وسعت یک بغض و صد آه و  هزار افسوس . رنج هایی کوچک که با نوسانِ تکرار ، سوهان روح می شوند .

یکی از این رنج ها ، نوعی خاص از پل آب نما است! ؛ پلی بتنی با لوله های فراوان که بر روی بستر رودخانه های شهرستان ساخته شده است . این پل ها معمولا برای دسترسی های کارگاهی ساخته می شوند و کارکرد عمومی ندارند .

به بیان دیگر این نوع پل ها معمولا موقتی و برای  تسهیل در اجرای یک طرح عمرانی دیگر مورد بهره برداری قرار می گیرند  و پس از اتمام آن طرح ، کارکرد خود را از دست می دهند .

عدم درک این موضوع و یا شاید بی توجهی و تبعیض در تقسیم بودجه های عمرانی سبب شده است که این پل ها به ناچار برای رفت و آمد های عمومی باقی بماند و مورد استفاده قرار گیرد .

نمونه آشکار این معضل ، پل های آب نمای چوبر و بداب در شهرستان شفت است که در مسیر گردشگری روستای امام زاده ابراهیم قرار دارد . پل هایی غیر ایمن و بسیار خطرناک  که علاوه بر روستاییان ، گردشگران نیز از روی آن گذر می کنند .

ارتفاع کم این پل ها و نوع ساختار و چیدمان لوله های آن به گونه ای است که بر اثر کوچکترین ظغیان سر ریز شده و کارایی خود را از دست می دهند .

در دهه های اخیر بخش قابل توجهی از بودجه تخصیصی به دستگاه های خدمات رسان مانند راهداری و یا آب منطقه ای به خرید ، اجاره و یا تعمیر بیل های مکانیکی اختصاص یافته  است .

بیل های مکانیکی در آستانه سرریز شدن بر روی این پل های قرار می گیرند و تنه های شکسته  و ریشه های درختان کنده شده بر اثر سیلاب مناطق بالادست را به سوی دیگر پل انتقال می دهند و جالب اینجاست،  همین ریشه ها با جریان آب دوباره به پل آب نمایی دیگر  در پایین دست می رسد و این مرثیه تا دریا ادامه دارد!

پل های آب نما در روستاهای جیرده ، سفید مزگی و خطیبان نیز از دیگر نمونه های این معضل باستانی است !

طغیان رودخانه ها در پاییز و زمستان سبب می شود که راه ده ها روستا  در شهرستان شفت به یکباره قطع شود . بعد از آب گرفتگی و قطع راه ها نیز مسوولین چکمه می پوشند و در کنار بیل مکانیکی عکس یادگاری می گیرند و با افتخار می گویند راه ده ها  روستا باز شد ! سال هاست که فقط چکمه ها عوض می شود اما کسی نمی پرسد که چرا راه این روستاها هر سال در  فصل پاییز و زمستان بسته می شود ؟!

تصاویر زیر مربوط به سال های ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۲ می باشد .