سگ‌های ولگرد در شفت؛ خطری که با نزدیک شدن پاییز جدی‌تر می‌شود

افزایش حضور سگ‌های ولگرد در شفت و احمدسرگوراب، با نزدیک شدن پاییز و آغاز سال تحصیلی، دانش‌آموزان، رانندگان موتورسیکلت ، دوچرخه سواران و دامداران محلی را با خطری جدی مواجه کرده است.

به گزارش ورس ؛ در شفت و احمدسرگوراب و بیشتر روستاهای حاشیه این شهرها ، کوچه‌ها دیگر فقط مسیر رفت‌وآمد نیستند؛ برای بسیاری از خانواده‌ها به مسیری بدل شده‌اند که باید با احتیاط طی شود. تصاویر و روایت‌هایی که این روزها در شبکه‌های اجتماعی محلی دست‌به‌دست می‌شود، از حمله سگ‌های ولگرد به عابران و ایجاد جراحت خبر می‌دهد.

با نزدیک شدن فصل پاییز و آغاز رفت‌وآمد روزانه دانش‌آموزان به مدرسه، این نگرانی بعد تازه‌ای پیدا کرده است. کودکان و نوجوانانی که پیاده یا با دوچرخه مسیر خانه تا مدرسه را طی می‌کنند، بیش از سایرین در معرض این خطرند.

تجربه سایر نقاط کشور نشان می‌دهد این نگرانی بی‌پایه نیست ؛ در سال‌های اخیر، حمله سگ‌های ولگرد به کودکان خردسال در قم، مسجدسلیمان و دزفول پرونده‌هایی به جا گذاشته که برخی با مرگ کودک یا آسیب‌های عمیق و دائمی پایان یافته است. این حوادث به تازگی در شفت رخ نداده، اما نشان می‌دهد فاصله میان یک بازی معمولی در کوچه و یک فاجعه، گاه به‌اندازه چند ثانیه است.

راکبان موتورسیکلت و دوچرخه‌سواران روستایی نیز از این خطر مصون نمانده‌اند؛ حمله ناگهانی سگ در جاده‌ای باریک و کم‌رفت‌وآمد، می‌تواند به از دست رفتن تعادل و تصادف منجر شود، بی‌آنکه لزوماً شاهدی در محل حضور داشته باشد.

سگ گزیدگی
سگ گزیدگی یک مرد میانسال در بازارچه روستای لاسک شفت- شهریور 1405

بعد بهداشتی موضوع نیز کمتر از بعد ایمنی جاده‌ای نیست. مطالعه‌ای بر ۱٬۶۴۳ مورد گزش سگ در استان گیلان نشان داد میزان بروز گزش در مردان و زنان به ترتیب حدود ۱۷۹ و ۵۵ مورد در هر صد هزار نفر بوده است. در پژوهشی مشابه درباره کودکان زیر پانزده سال در همین استان، بیشتر گزش‌ها در روستا رخ داده و محل غالب گزش، پا بوده است. هر مورد گزش، صرف‌نظر از شدت آن، به‌معنای مراجعه اضطراری به مرکز واکسیناسیون و دریافت سرم ضدهاری است؛ هزینه‌ای که مستقیماً بر دوش خانواده‌ها و نظام بهداشت و درمان محلی می‌افتد.

در این میان، رویه رسمی کشور اجازه معدوم‌سازی گسترده سگ‌های بلاصاحب را نمی‌دهد و به‌جای آن بر عقیم‌سازی و کنترل جمعیت تأکید دارد. این رویه، هرچند از منظر رفاه حیوانات قابل دفاع است، اما بدون زیرساخت اجرایی و بودجه کافی در سطح شهرستان، عملاً به‌معنای ادامه وضع موجود خواهد بود. تا زمانی که این زیرساخت شکل نگیرد، فاصله میان متن قانون و واقعیت کوچه‌های  شهرستان شفت باقی خواهد ماند.

دامداران و مرغداران محلی نیز از حمله دسته‌جمعی سگ‌ها به حیوانات اهلی از جمله اردک و غاز خبر داده‌اند؛ خسارتی که شاید در آمار رسمی جایی نداشته باشد، اما برای اقتصاد خرد بسیاری از خانوارهای روستایی، ملموس و قابل حس است.

آنچه از مجموع این گزارش‌ها برمی‌آید، مسئله‌ای نیست که با گذشت زمان خود‌به‌خود حل شود؛ هر روز تأخیر، به‌معنای عبور یک دانش‌آموز دیگر از همان کوچه‌ای است که سگ‌های ولگرد در آن جولان می‌دهند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تصویر کد امنیتی

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا