ماسک و مهربانی

ورس : در دوران رکود اقتصادی ایالات متحده آمریکا و کاهش بی سابقه قدرت خرید مردم در دهه های اول قرن نوزدهم ، برخی از مردم این کشور که عمده آنها را فقرا و قناعت پیشگان تشکیل می دادند از گونی های آرد برای دوختن لباس بهره می گرفتند.

وقتی یکی از شرکت های بزرگ این کشور متوجه شد ، که مادران فقیر با پارچه‌های بسته‌بندی محصولاتش برای بچه‌های خود لباس می دوزند ، شروع به استفاده از پارچه‌های طرحدار برای بسته‌بندی نمود تا بچه‌های فقیر لباس‌های زیباتری داشته باشند و لوگوی شرکت را طوری روی پارچه چاپ کرد تا با اولین شست‌وشو پاک شود.

این روزها که مردم کشورمان ایران در حال مبارزه با کرونا ویروس جدید هستند ، بسیارند کسانی که نه تنها کیسه ای از رنج مردم نمی دوزند و ماسک  احتکار نمی کنند ؛ بلکه آنچه دارند در طبق اخلاص می گذارند تا گره بگشایند.

چند  روز پیش  خبرگزاری فارس در گزارشی از تغییر خط تولید یک شرکت برای کمک به تولید ماسک و اعطای رایگان آن به مردم در شهرستان شفت از توابع گیلان خبر داد ، استانی که یکی از کانون ها و نقاط قرمز شیوع کرونا در کشور  است.

« عقیل فکری » یکی از تولید کنندگان لوازم  خواب در دهستان چوبر است که  به دلیل تقاضای بالای ماسک ، ناکافی بودن عرضه آن و کاستن از  مشکلات مردم ، خط تولید خود را تغییر داده است تا ماسک بسازد و مهربانی هدیه کند .

شرکت عقیل  مانند آن شرکت آمریکایی بزرگ نیست و دارایی های آن نیز محدود و حتّی پرداختن هزینه های کارگری نیز برایش سخت است و دشوار  اما گویا دل عقیل بیشتر سوخته و …

اقدام این جوان تولید کننده در شهرک صنعتی شفت بی تردید برای پاسخ به نیازهای همه جامعه کافی نیست ؛ اما برای ایجاد و پژواک یک پرسش در همه اذهان بیدار کافی است ؛ چرا امروز من یاری گر نباشم ؟