طرح های عمرانی یک بار مصرف در شهرستان شفت
به گزارش پایگاه خبری ورس ، استفاده بیش از اندازه ظروف یک بار مصرف توسط مردم سبب شده که این موضوع به گونه ای دیگر به مسوولین شهرستان شفت سرایت کند و بیم آن می رود که این روند به پدیده نوظهوری به نام طرح های عمرانی یک بار مصرف تبدیل شود!
به گزارش ورس ، حدود دو سال پیش بر اثر طغیان رودخانه امامزاده ابراهیم در نزدیکی بقعه سیدابوالقاسم روستای نهزم بخشی از جاده ارتباطی این روستا با صیقل کومه طعمه سیل و نابود شد.
سهم آبراه انحرافی نیز که آب رودخانه را به شالیزارهای نزدیک می رساند به مانند جاده ارتباطی تخریب و نابودی بود.پس این حوادث بود که راهی موقت برای اتصال دو منطقه یاد شده ایجاد شد که هنوز هم پا برجاست.
بعد از احداث این راه خاکی قسمتی از دیواره رودخانه که سیل آن را با خود برده بود گابیون بندی و سنگ چینی شد. آخرین مرحله ساخت این پروژه ساخت کانالی بر فراز این سنگ چین ها بود تا نقش آبراه انحرافی را بازی و آب را به سمت شالیزاها هدایت کند.
اما داستان اصلی از روز بعد از پایان پروژه آغاز شد. زمانی که پای سنگ چین ها را با شن پرکردند تا همه چیز خوب به نظر آید.
اولین پرسشی که تا اینجا می توان مطرح کرد این است: آیا شن غیر مسلح می تواند در مقابل جریان خروشان آب مقاومت پایایی داشته باشد؟ آیا شن های دپو شده در پای سنگ چین ها می تواند آب را هدایت و مسیر آن را تغییر دهد؟
نکته دیگر کانالی است که بر روی سنگ چین ها ساخته شد. استفاده از پنل های پیش ساخته مستقیم و مونتاژ آن بر روی مسیر منحنی وار سنگ چین ها دومین پرسش است. چگونه می توان این پنل ها را بدون طراحی قطعات منحنی و یا پایه هایی خاص مونتاژ کرد؟
واضح و روشن است ؛ اگر سازه مهندسی باشد ، نمی توان چنین عملی را انجام داد اما وقتی داستان ساخت یک بنای یک بار مصرف باشد همه چیز شدنی است!
شما در ساخت چنین پروژه ای مجاز هستید به جای طراحی کانال منحنی و استفاده از لاستیک های ارتجاعی از نایلون ، کیسه پاره و یا هر چیز دیگری استفاده کنید زیرا هدف ساخت یک طرح یک بار مصرف است.
طغیان اخیر رودخانه ها در شفت کافی بود تا تاریخ مصرف این طرح در نهزم به پایان رسد و حالا می توانیم بنویسیم ؛ نقطه سر خط.
در دورانی که کشور هنوز داغ تحریم های نا عادلانه و ناجوانمردانه غرب را در دل دارد و بخش بزرگی از بودجه های عمرانی در سراسر کشور از درآمد های فروش نفت خام تامین می شود آیا شایسته است این سرمایه های معنوی ومالی صرف پروژه های غیرکارشناسانه و یک بار مصرف در شهرستان شفت گردد؟ آیا خداوند را ناظر بر اعمال خود می بینیم؟
خبرنگار:حسن دلخوش
