افتخاری به وسعت یک رای!

هفتم اسفندماه سالجاری برای بسیاری از فعالان سیاسی، اعضای تیم های انتخاباتی، خانواده کاندیداها و برخی از مردم، روزی خاطره انگیز خواهد بود. جلسات علنی و غیر علنی با حضور افراد خودی و گاها نخودی و بیخودی؛ حضور در مجالس، محافل، مراسم و ابراز وجود به هر بهانه و مناسبتی، نشان از آن دارد که برخی ها تمام توان خود را برای رای آوری در این دوره از انتخابات مجلس شورای اسلامی به کار بسته اند.

اما به واقع چه کسی لیاقت خدمت به مردمی را دارد که با هزاران امید و آرزو وکیل خود را به صندلی های سبز، پر خیر و خطر بهارستان می سپارند؟!

نمایندگانی که با رفتن خود به دل خانه ملت، نوید روزهای بهتری را برای حوزه انتخابیه می دهند و آنقدر بر فضای تبلیغاتی چیره می شوند که گویی: من آنم که رستم بود پهلوان!

بی شک حضور نمایندگان مردم و مشارکت آنها در تصمیم گیری های حیاتی کشور سبب نزدیکی بیشتر مردم با نظام خواهد شد، اما یکی از مهم ترین سوالات همیشگی که در اذهان ما نقش بسته، این است که چرا نمایندگان پس از راه یافتن به مجلس شورای اسلامی، مردم را فراموش کرده و یا حرف دل آنها را کمتر می شوند؟ اصلا چرا تضارب آراء و شنیدن حرف فرد، افراد و گروه های مخالف برای همیشه به فراموشی سپرده می شود و متاسفانه برخی از منتسبین به دفاتر نمایندگان برخورد تندی با مخالفان حقیقت گو  و حتی ولی نعمتان که پیش از آن لب و لوچه آنها را برای کسب آراء می بوسیدند، می نمایند؟

هویداست که با نزدیک شدن به فصل داغ انتخابات و بداخلاقی های همیشگی و مرسوم آن همچون: پخش شب نامه های ناواقع، برهم زدن متینگ ها، نفوذ در تیم انتخاباتی رقبا و نقش ستون پنجمی، زیرآب زدن و یا خبر بردن از تیم رقیب و بر آب دادن استراتژی آنها نزد مسئولین امنیتی و اجرایی؛ بی تدبیری و حتی ارسال پیامک های دروغین جهت تایید یا رد صلاحیت شدن نامزد رقیب و بیش از آنکه عقل آدمی به آن رسیده باشد؛ سبب می شوند تا انتخاباتی ناسالم در بسیاری از حوزه های انتخابی رقم خورد.

هر چندکه قانون به صورت جامع به امر برگزاری انتخابات از آغاز تا انتخاب نامزد بعنوان نماینده دوره بعد الزاماتی را معین نموده است اما متاسفانه بسیاری از ملزومات یا رعایت نشده و یا برخورد جناحی و گروهی با نامزد و یا نامزدهای مورد نظر تنها در دستور کار قرار می گیرد.

بطور مثال در ماده 56 فصل ششم قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی آمده است: فعاليت تبليغات انتخاباتی نامزدهای نمايندگی هشت روز قبل از روز اخذ رأی (مرحله اول و دوم) آغاز و تا 24 ساعت قبل از اخذ رأی ادامه خواهد داشت. یکی از پربحث ترین ماده های قانون انتخابات، زمان بسیار کم برای فعالیت های تبلیغاتی است. بسیاری از صاحب نظران بر این باورند که این زمان محدود خود موجب آن شده است تا کاندیداهای احتمالی فعالیت های خود را چندین ماه قبل از آغاز قانونی تبلیغ، از به کار بیاندازند؛ چون از سویی زمان کافی برای شناساندن خود نداشته و از سویی نظارت ها در این مدت قانونی نیز تشدید می یابد.

همچنین در ماده 58 آمده: هيچ كس حق ندارد آگهی تبليغاتی نامزدهاي انتخاباتی را كه در محل های مجاز الصاق گرديده در زمان قانونی تبليغات پاره و يا معدوم يا مخدوش نمايد و عمل مرتكب جرم محسوب می شود.

براستی در زمان تبلیغات قانونی تا چه حد به اخلاقیات پایبندیم؟ پاره کردن بروشور های تبلیغاتی در نیمه های شب، ایجاد اشکال مختلف بر روی سر و صورت نامزدها و حتی نوشتن کلمات ناپسند بر روی برگه های آگهی آنها نشان از چه می دهد؟ آیا این اعمال و رفتار زننده از تیم و یا گروهی منشاء می گیرد؟ آیا بد اخلاقی های انتخاباتی را می توان جزیی از چشم انداز موفقیت در پروسه انتخابات دانست؟ براستی تا چه حد این بداخلاقی ها رصد شده و می توان جلوی آنها را گرفت؟ آیا جدیت و الزامات قانونی کافی وجود دارد؟

در ماده 65 نیز تاکید شده است: داوطلبان نمايندگی و طرفداران آنان به هيچ وجه مجاز به تبليغ عليه داوطلبان ديگر نبوده و تنها می‌توانند شايستگی های خود يا داوطلب مورد نظرشان را مطرح نمايند و هرگونه هتك حرمت و حيثيت نامزدهای انتخاباتی برای عموم ممنوع بوده و متخلفين طبق مقررات مجازات خواهند شد.

هر چند که حدی برای میزان تبلیغ علیه نامزد دیگر مشخص نگردیده و با توجه به مقتضیات زمان، مکان و حتی حالات فرد و یا افراد مبلغ، میزان توهین، افترا و دیگر بداخلاقی ها معین و اجرایی می گردد. نکته قابل تامل در این ماده این است که الحق و الانصاف در آن بحبوحه که:( کس نخارد پشت من جر ناخن و انگشت من) چه کسی توان رفتن به مراجع اجرایی و قضایی جهت اعلام و اثبات را داشته و آیا می توان در زمانی قبل از رای گیری و اعلام نتایج ثابت نمود که به شانیت و شخصیت کاندیدا یا تیم وی بی احترامی گردیده است؟

با توجه به تمام این تفاسیر نمی توان به طور قطع گفت که در تمامی حوزه های انتخاباتی و در هردوره از انتخابات این موارد صورت گرفته است. اما زمانی که وزیر کشور از وجود پول های کثیف در انتخابات رمز گشایی نمود، این تلنگر به مردم زده شد که نکند نماینده ما نیز از این پول ها برای کسب آراء استفاده نموده است؟!

خريد و فروش رأي، رأي گرفتن با شناسنامه كسي كه حضور ندارد، تهديد يا تطميع در امر انتخابات، رأي دادن با شناسنامه جعلي، رأي دادن با شناسنامه ديگري، رأي دادن بيش از يكبار، توصيه به نوشتن اسم كانديداي معين در ورقه رأي توسط افراد متفرقه در محل اخذ رأي، اخلال در امر انتخابات، كم و زياد كردن آراء يا تعرفه ها، تقلب در رأي گيري و شمارش آراء، تقلب و تزوير در اوراق تعرفه يا برگ رأي يا صورت جلسات، توصيه به نوشتن اسم كانديداي معين در ورقه رأي از طرف اعضاي شعبه اخذ رأي ، ناظرين و بازرسان، تغيير و تبديل يا جعل و يا ربودن و يا معدوم نمودن اوراق و اسناد تبليغاتي از قبيل تعرفه و برگ رأي و صورت جلسات و تلكس و تلفن گرامها و تلگراف ها، بازكردن و يا شكستن قفل محل نگهداري و لاك و مهر صندوق هاي رأي بدون مجوز قانوني، جابجايي، دخل و تصرف و يا معدوم نمودن اسناد انتخاباتي بدون مجوز قانوني، ايجاد رعب و وحشت براي رأي دهندگان يا اعضاي شعب ثبت نام و اخذ رأي با اسلحه يا بدون اسلحه در امر انتخابات، دخالت در امر انتخابات با سِمَت مجعول و يا به هر نحو

غير قانوني و بسیاری دیگر از این نوع موارد که عملی شدن آن از سوی حاضرین یا عاملین احتمال داده می شده است در قانون انتخابات و فصل جرائم و تخلفات آمده است.

هر چند که حضور اعضای شورای نگهبان، هیات اجرایی، نمایندگان فرماندار، نمایندگان کاندیداها، رسانه ها، رای دهندگان و رصد نیروهای امنیتی خود نشان از آن دارد که هم ملت و هم دولت و دیگر ارکان و متولیان اجرایی انتخابات سعی در برگزاری انتخاباتی سالم، بدور از حاشیه و رای گیری سالم دارند؛ اما متاسفانه در این میان برخی از کاسبان دوره ای و فصلی با ورود بعنوان کنشگران تقلبی سیاست که حتی از سوی برخی از فعالین واقعی و دارای شناسنامه رد شده اند اما با رفاقت و سماجت وارد گردونه انتخابات می شوند و با کسب جایگاه در تیم های مختلف و اخذ مبالغ ریز و درشت و قول های واهی ضمن برهم زدند جو سالم انتخابات، بسیاری از مردم را نیز از نیت صحیح و سالم دور نموده و همچون غده سرطانی و یک اپیدمی فراگیر در مدت کوتاهی موجب می شوند تا موج آراء به سوی آنانی برود که انتخابات را یک بازی سیاسی می دانند و نه یک سرنوشت چهارساله؛ در این میان نیز برخی از کاندیداها به جهت اینکه بصورت پیاپی در جلسات و نشست ها جهت ایراد سخنرانی حضور می یابند و مخصوصا در روزهای آخر حساب و کتاب از دستشان خارج می شود، خود و یا منتسبان به آنها با شارژ مبالغ هنگفت سعی در ثبات رای و حتی افزایش آن به هر طریق از جمله توزیع کارت شارژ، دادن نهار و شام دهی، خرید آراء و قس علی هذه می نمایند.  البته ناگفته نماند که بسیاری از این حرکات توسط نیروهای امنیتی-اطلاعاتی رصد و در نطفه خشک می شوند. ادامه دارد…

مهندس محمدحسین صیادپور طالقانی : روزنامه نگار و سردبیر هفته نامه شکوفه های زیتون