هر قدمی که برمی داریم باید برای رشد فرهنگی باشد

به گزارش ورس از ایسنا پدر ویراستاری نوین ایران، درد فرهنگی را عامل همه عقب ماندگی ها دانست و یادآور شد: امروز هر قدمی که برمی داریم باید برای رشد فرهنگی این ملت باشد و لذا هر سطری که نوشتم و هر قدمی که برداشتم در راه اعتلای فرهنگ بوده است.
استاد احمد سمیعی گیلان در مراسم بزرگداشت ایشان که در تالار مرکزی رشت برگزار شد، ضمن قدردانی از بانیان مراسم، اظهار کرد: در دوران بیش از صد ساله زندگی ام شاهد تحولات دوران بودم و تجربه های فراوانی را کسب کردم.
وی با اشاره به تقارن دوران تحصیلی خود با سلطنت رضاشاه، افزود: در آن دوران در بین تحصیلکرده ها جو سیاسی وجود نداشت و فقط درس خواندن بود، اما گاهی متوجه وقوع اتفاقاتی بودم؛ بعدها به تهران آمدم و وارد دانشگاه شدم که این دوران نیز همزمان با اشغال ایران توسط متفقین شد.
پدر ویراستاری نوین ایران، با بیان اینکه از سر کنجکاوی در میتینگ های احزاب شرکت می کردم، گفت: در آن دوران که سال های آخر دانشگاه را در رشته ادبیات می گذراندم، وارد عرصه سیاسی شدم و به مدت ۱۰ سال فعالیت سیاسی کردم، اما پنج سال از این دوران فعالیت مخفی داشتم.
سمیعی با اشاره به خروج خود از عرصه سیاست در ۳۰ سالگی، عنوان کرد: در آن زمان کار فرهنگی را در پیش گرفتم و بیش از ۷۰ سال است که فقط کار فرهنگی می کنم؛ البته آگاهی سیاسی داریم، اما مسئله فرهنگ بسیار مهم است.
وی درد فرهنگی را عامل همه عقب ماندگی ها دانست و یادآور شد: امروز هر قدمی که برمی داریم باید برای رشد فرهنگی این ملت باشد و لذا هر سطری که نوشتم و هر قدمی که برداشتم در راه اعتلای فرهنگ بوده است.
پدر ویراستاری نوین ایران، با بیان اینکه دنیا تغییر کرده و دوران مدرنیته به پایان رسیده است، اضافه کرد: دوران پسامدرنیته را می گذرانیم و لذا مفهوم خانواده و ملیت تغییر کرده و امروز قبیله های جهانی از پزشکان و هنرمندان و نویسندگان و… داریم، یعنی در دهکده جهانی زندگی می کنیم و باید از این دهکده درک داشته باشیم تا رشد کنیم.
وی لازمه زندگی در دهکده جهانی را زبان مشترک جهانی دانست و گفت: زبان های ملی و محلی خوب هستند اما در محدوده خودشان معنا دارند.
سمیعی، قلمرو فرهنگی زبان فارسی را بزرگتر از قلمرو جغرافیایی آن دانست و متذکر شد: زبان مشترک جهانی زبان آن کشوری است که تولید علم و فن دارد و لذا توصیه می کنم دانش آموزان و دانشجویان نه تنها آشنا با زبان جهانی بلکه مسلط به آن باشند.
.



