شفت علیه فوتبال

هامون شاد ؛ روزنامه نگار

روی شناسه کتاب « فوتبال علیه دشمن » نوشته شده که فوتبال چیزی فراتر از محبوب ترین بازی جهان است.برای میلیون ها نفر فوتبال حکم مرگ و زندگی را دارد و یک زبان بین المللی است.فوتبال به تعبیر پله « بازی زیبایی » است که جنگ ها را آغاز می کند و به پایان می رساند، جرقه ی انقلاب ها را زده و خیلی از دیکتاتورها را هم در قدرت نگه داشته است.
با فرا رسیدن ماه رمضان و کشیدگی امتداد شب و بیدارباش بیشتر مسلمانان،این باب سالهاست که در برخی کشورهای اسلامی بخصوص ایران رواج پیدا کرده که برای فراهم آوردن فراغت جوانان اقدام به برگزاری مسابقات فوتبال در سالن های کوچک و یا زمین های کوچک می کنند و نامش را می گذارند فوتسال!
فوتسال آنقدر در ایران همه گیر شده توسعه  پیدا کرد که می شود در حال حاضر از ایران بعنوان یکی از قدرتهای بزرگ جهانی نام برد.از این ورزش بازیکنان هنرمندی پدید آمدند که آوازه جهانی پیدا کردند؛ کسی مثل علی کریمی از فوتسال و به قول بچه های قدیمی از گل کوچک شد علی کریمی ؛آقای جادوگر!
در بین استانهای مختلف کشور نیز استان گیلان یکی از فوتسال خیزترین استانهای کشور است مثل مازندران که در کشتی زبانزد عام و خاص است.استان گیلان اما همیشه ظاهری زیبا و اندرونی فقیر و بی کس داشته…استراحتگاه و آرامشگاه همه طبقات متوسط به بالای کشور و پز آنها برای هم طبقه یی های خود!…که تعطیلات در شمال بودیم!همین کافی ست تا بدانیم که ما گیلانی ها در بهشتی هستیم که فقط برای دیگران بهشت شدّاد است! و برای ما گیلانی ها چیزی بین بهشت آنها و جهنم یک ناکجاآباد دیگر!
نمونه این ،کلافگی جوانان پرشور و انرژی در شهرستان شفت است. با فرا رسیدن ماه رمضان ، علیرغم همه مشکلات و ناحمایتی ها در برخی روستاهای کوچک ، جام ها و کاپ های فوتسال برگزار می کنند اما شهر شفت با این همه جوان پرشور و علاقمند به ورزش دست روی دست گذاشته و مسئولان فرهنگی و ورزشی آن خود را راحت کرده و جوانان را ناراحت و از برگزاری بازیهای جام رمضان خبری نیست!علاقمندان جوان فوتسال شفت باید برای گذراندن اوقات فراغت خود به روستاها و یا شهرهای مجاور ترانسفر شوند! و لابد مسئولان ورزش این شهر تا حالا بهانه بزرگی برای عدم برگزاری بازیهای فوتسال پیدا کرده اند!! که بهانه هایشان به طور حتم به درد دور همی های مسئولانه شان می خورد و نمی تواند پاسخی قانع کننده برای جوانانی باشد که سالهاست با کمترین امکانات به دنبال این هستند تا خودی بین خودها نشان دهند!این قصور کنندگان همانهایی هستند که در جلسات هم اندیشی شهرانه برای سالم سازی محیط اجتماع می توانند به یک چشم بر هم زدن براحتی طناب دار را بر گردن شیشه های لعنتی قلیان بیندازند و فخر این دنیا و آن دنیا را به نام خودشان در گینس ثبت نمایند! و گردن چپ و راست کنند که چقدر طلایه دار و غصه خور جوانان خود هستند ولی از برگزاری کمترین امکان تفریحی برای جوانان شهر خود ناتوانند!!
مسئولان محترم! ماه رمضان در آیین ما، ماه خودسازی روح و فکر و جسم است؛بخشی از این خودسازی می تواند در فضاهای سالم ورزشی ما تامین شود؛ باید همه این خودسازیها در یک حرکت هماهنگ و متعادل با هم اتفاق بیافتد؛ اگر ماه رمضان برای اکثریت این جوانان تداعی خاطرات خوب و سالم فوتبالی و ورزشی هم باشد کفایت می کند و در حکم یک تبلیغ بزرگ مذهبی برای مروجان واقعی دین است.سرنوشت برخی جوانان ما شاید با همین شب های ساده تا دعای سحر عوض شود! …نگاهی ، جرقه ای و امیدی کفایت می کند تا مسیر نهایی یک جوان مشخص شود…مسیر که مشخص شد دیگر می شود به ریشه آن جوان امید بست … این شب ها می تواند همه دنیای یک جوان باشد، دنیای آنها را با سهل انگاری خراب نکنیم!