فرصت سوزی ممنوع !

به گزارش پایگاه خبری ورس ؛ اربعین سید و سالار شهیدان در عراق امروز زبانزد خاص و عام و شهره ی تمام گیتی است. دنیا آنچه را که در اربعین عراق مشاهده می کند به یقین در عاشورای این کشور نمی بیند ؛ اگرچه تمام محبان اهل بیت (ع) اربعین را پاس می دارند اما این مراسم در عراق به کمال خود می رسد و چشمان تمام جهان را خیره ساخته و جلوه هایی از فرهنگ را به نمایش می گذارد.

 منظور از طرح این مقدمه اشاره به بعضی رفتارهای اجتماعی است که جزو فرهنگ ما هم می باشند  و در برخی از مناطق رشد یافته ، به کمال می رسند.

یکی از این رفتارهای اجتماعی را می توان در ۲۸ صفر ، سالروز رحلت جانگداز پیامبر گرامی اسلام(ص) مشاهده نمود. در این روز سراسر جهان اسلام را غم و ماتم فرا گرفته و مسلمین در مساجد به سوگ نشسته و با راه اندازی هیئت ها و دسته ها به عزاداری می پردازند.

اما ۲۸ صفر در روستای پشت سرا از توابع بخش مرکزی شهرستان شفت گیلان ، شکلی دیگر دارد. این روستا دارای زیارتگاهی به نام ”  درویش جعفر ” است . کسی نمی داند اصل و نسب درویش جعفر کیست اما روشن است که او عاشق پیامبر اسلام ، حضرت محمد مصطفی(ص) بوده و راز و رمز این عشق را از مجتهد و فقیهی آموخته است ؛ چرا که عاشق بر خلاف رای معشوق رفتار نمی کند.

جعفر عاشق دردانه ی روزگار ختمی مرتبت بود و به فرامین معشوق دل و گردن نهاد و افتخارش گدایی راه و روش او بود و معشوق هم گوشه چشمی به او نمود و او را کیمیا ساخت و نظر نمود و عزت داد ؛ زیرا مردمان زیادی در سالرزو غروب معشوق درویش جعفر به مهمانی او می روند و همچون گوهری گران بها مرقدش را در بر می گیرند.

بنابراین او نه تنها درویش نیست ، بلکه پادشاهی او قابل رویت بوده و به دلیل اینکه رشته عشق و محبت خود را حفظ نماید ، کلمه درویش به معنای عقیده است و گدا را از خود جدا نمی کند.

هفتاد خانوار در پشت سرا زندگی می کنند . در سالروز وفات حبیب خدا مردم این روستا درب منازل خود را برای عزادارانی که به بقعه درویش جعفر می آیند باز می کنند . این مهمانان از شهر شفت و روستاهای همجوار و حتی رشت به این روستا می روند؛ آنها عادت دارند که هر ساله در ۲۸ صفر به اینجا بیایند.

صاحب خانه ای را دیدم ؛ پرسیدم در این روز چقدر برنج پخت می کنید؟ گفت ۸۰ کیلوگرم . با یک حساب سر انگشتی دیدم که اهالی این روستا برای هزاران نفر از عزاداران با عشق و علاقه فراوان غذا تهیه می نمایند .

پس از اقامه نماز با چه شوق و ذوقی به سراغ مهمانان می روند و آنها را برای ناهار به منزل خود دعوت می نمایند. صحنه هایی که دیده شد قابل وصف نیست و فقط باید دید وحس کرد و لمس نمود.

غوغایی در بقعه درویش جعفر و منازل همجوار برپا می شود . علاوه بر مسجد بقعه ، همسایگان مسجد در منازل خود سفره های بزرگ پهن نموده و غذاهای لذیذ و متنوع تهیه و خود هم با افتخار به مهمانان خدمت می کنند.

از چند تن از میزبانان پرسیدم که چند سال است شما در منازل خود این مراسم و برنامه را دارید ؟ گفتند : یادمان نیست! قبل از ما پدرمان این کار را می کرد و وقتی به صورتشان نگاه کردم ؛ دیدم محاسن آنها سفید شده است. مهمانان هم می گفتند ما همه ساله می آییم.

پس از صرف ناهار ، مهمانان و بیشتر اهالی به طرف بقعه سید ابوالقاسم روستای نهزم می روند. زن و مرد ، پیر و جوان ، پیاده و سواره تمام جاده های خاکی و آسفالته را به اشغال خود در می آورند و برای انسانی عزاداری می کنند که جبرئیل از ترس سوختن بالهایش قادر به همراهی کامل او نبود و او همان کسی است که برای مکارم اخلاق مبعوث شده است.

دقایقی بعد ، جمعیت عزادار به صحن و سرای بقعه متبرکه سید ابوالقاسم می رسند و لحظه به لحظه بر تعداد آنها افزوده می گردد. پس از مدتی به غیر از رنگ مشکی ، دیگر هیچ رنگی نمی بینی و می بینی جمعیت غرق در ماتم و اندوه شخصی است که خالقش فرمود: اگر تو نبودی ، خلقت را خلق نمی کردم!

۲۸ صفر امسال گذشت ؛ اما سال های دیگر هم برای ما و نسل های آینده می آیند. اکنون که چشمان غیر مسلح رفتارهای شیطانی متجاوزان به فرهنگ ناب و درخشان ما را می بینند ، به نظر می رسد باید در این زمینه اقداماتی صورت گیرد.

به یقین ۲۸ صفر پشت سرا و نهزم برای شهرستان شفت یک فرصت است ، فرصتی که با پرداختن به آن می توان فرصت های دیگر را ایجاد نمود. پشت سرا و نهزم در ۲۸ صفر به تنهایی حامل پیامی هست که از گذشته ای دور به ما رسیده است و این همان میراث معنوی است.

در همین راستا ؛ سازمان میراث فرهنگی باید به ثبت این رفتار بپردازد و همچنین مسوولین شهرستان شفت به ویژه شورای فرهنگ عموم به برنامه ریزی در این خصوص اقدام نموده و از این میراث حراست و حفاظت نمایند و یقین بدانند که ۲۸ صفر پشت سرا و نهزم اگر چیزی بیشتر از مراسم قالی شویی کاشان نباشد ،  هرگز کمتر از آن نیست ؛ بنابراین فرصت سوزی صورت نگیرد زیرا فرصت مثل ابر می گذرد و باید آن را دریافت.

خبرنگار و عکاس:حسن دلخوش